O hospicjum jako miejscu celebracji życia, godności w chorobie i budowaniu wspólnoty, która potrafi zamienić półtora procenta w ogrom dobra

Choć hospicjum kojarzy się z kresem, w Pucku staje się ono przestrzenią odzyskiwania podmiotowości i kobiecości, nawet w obliczu najtrudniejszej diagnozy. To opowieść o tym, jak drobne gesty i systemowe wsparcie pozwalają chorym nie być ciężarem, lecz wciąż czuć się ważną częścią świata. Refleksja nad dziedzictwem księdza Jana Kaczkowskiego prowadzi nas ku zrozumieniu, że jakość ostatnich chwil zależy od naszej wspólnej uważności.

Z tej rozmowy dowiesz się:

• Dlaczego choroba to etap życia, który można wypełnić sensem – o filozofii „życia na 100%” nawet wtedy, gdy czasu zostaje niewiele.

• Jak nowoczesne spa w hospicjum przywraca godność – o terapeutycznej mocy piękna i potrzebie czucia się atrakcyjnym mimo cierpienia.

• Czym jest Pucki Kompleks Specjalistyczny (PKS) – o nowej wizji opieki nad osobami niesamodzielnymi i marzeniu, które staje się rzeczywistością.

• W jaki sposób 1,5% podatku realnie zmienia codzienność pacjentów – o finansowaniu grup wsparcia dla osieroconych dzieci i specjalistycznego sprzętu.

• Jaki prywatnie był ksiądz Jan Kaczkowski – wspomnienie o wymagającym szefie, który nienawidził bylejakości i kochał ludzi.

Być może zostało nam tylko półtora procenta drogi, ale to od nas zależy, czy przejdziemy ją z podniesioną głową.

Audycja: Klaprë ë Pludrë Rozmawiała: Weronika Koszałka Emisja: 02.04.2026