O etyce naprawiania świata, wychodzeniu poza korporacyjne schematy i o tym, dlaczego zmiana globalna zawsze zaczyna się od schylenia się po jeden porzucony przedmiot

Prawdziwa troska o środowisko nie rodzi się w tabelach wyników, lecz w bezpośrednim kontakcie z naturą, która stała się naszym wspólnym śmietnikiem. To refleksja nad rolą biznesu, który zamiast tylko brać, zaczyna czuć współodpowiedzialność za zasoby, bez których życie –i rynek –po prostu przestaną istnieć.

Z tej rozmowy dowiesz się:

• Dlaczego sprzątanie uczy więcej niż ekologiczne wykłady? – O psychologicznym mechanizmie, który sprawia, że raz podniesiony śmieć trwale zmienia naszą wrażliwość.
• Gdzie kończy się zysk, a zaczyna misja? – O poszukiwaniu autentyczności w działaniach CSR i o tym, jak firma może stać się katalizatorem społecznej zmiany.
• Czy lokalny gest ma znaczenie w skali globalnej? – O budowaniu świadomości, która przekracza granice państw i łączy regiony nadbałtyckie we wspólnej sprawie.
• Jak przywrócić wodzie jej należną wartość? – O walce z iluzją niewyczerpalności zasobów i nauce szacunku do tego, co na co dzień wydaje się oczywiste.

Dbanie o świat to nie obowiązek narzucony z zewnątrz, lecz wewnętrzna potrzeba człowieka, który rozumie, że jest częścią większej całości.

Audycja: Rozmowa Na Widnikù Kaszëbë
Prowadząca: K. Janczewska
Emisja: 18.03.2026