O odwadze w dotykaniu tradycji, sile widowiska plenerowego i pytaniach o to, jak dawne rytuały mogą rezonować we współczesnym świecie

Pielęgnowanie tożsamości regionalnej nie musi oznaczać wyłącznie zamykania jej w gablotach muzeów. Czasem najpełniejszy głos zyskuje ona wtedy, gdy dawne obrzędy zostają zderzone z nowoczesną wrażliwością artystyczną i odważną formą. Spektakl staje się wówczas nie tylko widowiskiem, ale też lustrem, w którym społeczność może przyjrzeć się własnym lękom, nadziejom i zakorzenionym w kulturze mechanizmom.

Z tej rozmowy dowiesz się:

• Gdzie kończy się rekonstrukcja, a zaczyna artystyczny dyskurs z tradycją? – Wprowadzanie nieoczywistych symboli, takich jak lustra zamiast świętych obrazów, prowokuje do głębszej autorefleksji nad własnymi postawami.

• Dlaczego kultura potrzebuje ciągłego odpowiadania na pytania współczesności? – Brak dialogu z teraźniejszością i unikanie trudnych tematów może doprowadzić do tego, że regionalne dziedzictwo przestanie być żywe.

• Jak skala i logistyka widowiska plenerowego wpływają na jego emocjonalny odbiór? – Zaangażowanie kilkudziesięciu twórców różnych profesji pozwala stworzyć uniwersalny język, który porusza zarówno rodowitych mieszkańców, jak i osoby spoza regionu.

• W jaki sposób przestrzeń miejska Gdyni współgra z kaszubską tożsamością? – Prezentacja spektaklu w sercu nowoczesnego miasta przypomina o jego korzeniach i pozwala mieszkańcom na nowo odkryć swoją historię.

To zaproszenie do spojrzenia na tradycję jako na żywy, czasem wymagający proces, który stale kształtuje naszą współczesność.

Audycja: Mobilne Studio Radia Kaszëbë
Rozmawiali: R. Prokop, K. Sudoł
Emisja: 11.07.2026