O teatrze amatorskim na Kaszubach, który staje się przestrzenią wolności, międzypokoleniowego dialogu i ocalania osobistych opowieści przed zapomnieniem

Kiedy teatr rodzi się z autentycznego spotkania, przestaje być jedynie odtwarzaniem zapisanego tekstu, a staje się żywym organizmem. Na pomorskiej wsi spotkanie reżyserek z Trójmiasta i Warszawy z lokalnymi mieszkańcami – w dużej mierze seniorami – zaowocowało powołaniem do życia grup, w których tradycja nie jest skansenem, lecz codzienną tożsamością. To opowieść o wolności, symbolicznym uciekaniu „spod garnka” powtarzalnej codzienności i o tym, jak teatr potrafi skleić ludzkie losy w nową, głęboką bliskość.

Z tej rozmowy dowiesz się:

• Czym różni się bycie twórcą od bycia scenicznym wykonawcą – jak oddanie głosu aktorom amatorom zmienia dynamikę pracy nad spektaklem.

• Skąd wzięła się przewrotna nazwa teatru „Odlot” – jak wiejska tradycja kulinarna przekształciła się w poetycką metaforę wolności.

• W jaki sposób poezja Szymborskiej i Tokarczuk rezonuje z kaszubską codziennością – o nieoczywistych spotkaniach wielkiej literatury z żywym, lokalnym językiem.

• Jak dawać drugie życie przedmiotom i ludzkiej pamięci – o powrocie na scenę unikalnych, historycznych lalek i ocalaniu niepisanych anegdot z życia mieszkańców.

Ostatecznie scena okazuje się nie tyle miejscem udawania kogoś innego, ile przestrzenią, w której najpełniej można bezpiecznie bywać samym sobą.

Audycja: Rozmowa Na Widnikù Kaszëbë

Rozmawiali: A. Łukasik

Emisja: 18.06.2026